مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
اتحاديه (۴)

ضرورت تشکیل اتحادیه قسمت چهارم

 

دموکراسیها نمیتوانند با یکدیگر بجنگند و چنین جنگی هنوز در تاریخ ثبت نشده است ولی ملت ایران با ساختارحاکمیت خودیهای بشدت طبقاتی ، سلطه گر و تام گرا متاسفانه نمیتواند کمترین امیدی به این معنا  داشته باشد و فقط شانس به تداوم گرفتاریهای ناتو در افغانستان و آمریکا و انگلیس در عراق است که هنوز فرصتهائی را برای ما ایجاد کرده تا از طریق ( دیپلماسی ) بتوانیم مشکلاتمان را با قدرتمندان جهان به تعویق اندازیم .

دیپلماسی چیست ؟ در تعریف دانشنامه سیاسی چنین آمده : دیپلوماسی وسیله ایست که سیاست خارجی با بهره گیری از آن به جای جنگ ، از راه  سازش  به هدفهای خود میرسد . میدانیم از سوئی روابط مالی و بازرگانی سخت پیچیده به ما اجازه نمیدهد که همچون کره شمالی تن به انزوا ی مطلق بدهیم و جهان خارج را به کلی نادیده بگیریم و از سوئی شاهدیم در حالیکه هواپیما های فرسوده ایران پیاپی سقوط میکنند ،هیچ کشوری بما هواپیما نمی فروشد، قراردادهای نفت و گاز ما با ژاپن و سایر کشورها اغلب معطل مانده اند ، مذاکرات فروش گاز به پاکستان و هندوستان در پرده ای از ابهام فرو رفته ، فعالیت شعب بانک صادرات در خارج از کشور مختل شده ،تاسیسات انرژی هسته ای بوشهر نیمه تمام رها شده . رژیم حقوقی دریای خزر نیز حل نشده و در نتیجه نفت این دریا هم بجای بازار نفتی خلیج فارس از طریق خط باکو جیهان به ترکیه میرود . اگر میخواهیم، که قطعا میخواهیم جوانان ما همچنان شاهد گسترش بیکاری و فقر وتورم نباشند واز پی آمدهای سخت آن که چیزی جز اعتیاد و فساد نیست، نجات پیدا کنند . باید بپذیریم مذاکرات دیپلماتیک جاری ما را به مرحله ای رسانده که باید بین جنگ یا سازش یکی را انتخاب کنیم و دیر یا زود تن به تبعات آن بدهیم . بزعم نگارنده ، شرایط امروز جهان بگونه ایست که میتوان از وزارت امور خارجه انتظار داشت پا به پای مذاکرات اتمی ، گفتگو با کشورهای ارمنستان ، آذربایجان ، ترکمنستان ، ازبکستان ، تاجیکستان و افغانستان را  نیز در زمینه تشکیل اتحادیه آغاز کنند و در مذاکرات اتمی از غرب نیز بخواهند که اگر در تشکیل اتحادیه با ایران همراهی نمیکنند دست کم اخلال ننمایند . در قسمت پنجم این مقالات قصد دارم به وضعیت یکی از کشورهای مذکور در صورت تشکیل اتحادیه با ایران اشاره کنم .

                               ادامه دارد


نقد و نظر () | ۱۳۸٥/٧/٥ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته