مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
جلوه های ويژه و فراموش شده

بنـــــــــــام خداونــــــــــد بـاز آفرين               خداونــــــــــد عقل و خداوند دين  

خـــــــــــداونـــــــد نيكي خداوند مهر              خداونــــــــد خلقت گر خوب چهر

خــــــــــــدا پــــــــــايه هر تمدن نهاد              چه شرقـــي چه غربي خدا بر نهاد

مسيـــــــــــــح ع و محمد)  خدا برگزيد        كه فرهــــــنگ آنان به ايران رسيد

 

در ايــــــــران كه فرهنگ زردشتع بود          يگانه پــــــــرستي روا گشت زود

بـــــــــه تقريب اديان چو رو كرده ايم             كنــــــون ما به تلفيق خو كرده ايم

كه فـــــــــرهنگ تلطيف انديشه هاست            گــــل شاخه ها از بن ريشه هاست

مسيــــح (ع) و مـحمد(ص) يتيم اند و پاك             رحيم اند و بخشنده در روي خاك

 

گــــــــزيــــنـش نموده  خدا آن دو را              كــــــه رحمت فرستد مرا هم تو را

پيـــــــــــــمبر به بوسه سفارش نمود             بــه عطر و به احسان گرايش نمود

بــــــــــه افـــــعال نيكو به اقوال شاد              بــــه دوري ز كبر و گرايش به داد

بــــــــــــــه ياري رساندن گرفتار را               عيــــــــــــــادت  رفيقان  بيمار را

 

محــــــــــبت بــــه همسايگان داشتن              نهـــــــــــال رفاقت به دل كاشتن

محمد ص  یهودی ، مسلمان  نمود                نه با بمب ، با لطف و احسان نمود

خطابش نبود  اینکه او دشمن است                و یا خاک و خاکسترش بر من است

بـــــــــــــه آزاد كردن خلايق زترس             “تســاهل“ به انسان همي داد درس

 

ترحــــــــــم به حيوان سفارش نمود             “تزاحـــم “ سفارش به كاهش نمود

“تجـــــــسس“ حــــرام و تنفر از آن              كنيـــــد اجتناب از “گمان “ بيگمان

حـــــــــكومت “ به آراء مردم نمود           رســــــالت “ به امر خدا می نمود

بــــــــه جنگ احد مشورت پيشه كرد             “كرامــــت“ در اطرافيان ريشه كرد 

 

محــــــمد (ص) به مردم تفاخر نداشت           به “هيــــچ امتيازي“ تظاهر نداشت

ز آيـــــــنـــــــــــدگان  ستمكار گفت                 ز اطرافــــــــــــيان مدد كار گفت

ز مـــــــــعروف و منكر كه والي كند               وزيــــــــــر صديقي كه حالي كند

ز انــــــــواع ظلــــم و ستم باز گفت               زافعــــال واقوال واحساس گفت 

          

گرفتــــــــار ديـــــــدي شماتت مكن                 اسيـــــــــــران اسير خجالت مكن

زتـــــــحقير و دشنـــــام كن اجتناب                 اگر جستـــــــجو مي كني دين ناب

تفـــــــــاخر به انسان برازنده نيست                كسي پيـش كس برده و بنده نيست

مســـــــــــلمان كسي بود در نزد او                 که  عادل  در اقدام  و در  گفتگو.


نقد و نظر () | ۱۳۸٥/۱/٢٥ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته