مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
بذر انديشه آزادی ۳۵۹

مردم جهان چگونه سالار شدند

 

مردم اوروگوئه پس از تاریخ کوتاه استعماری، انقلاب استقلال طلبانه و آزاديبخش خود را بسال1811م و به رهبری خوسه آرتیگاس آغاز کردند ، آرتیگاس تفکر فدرالیسم را از انقلاب آمریکا و حقوق بشر را از اندیشمندان انقلاب کبیر فرانسه وام گرفت و یکی از قدیمی ترین نظامهای دموکراتیک حزبی را در جهان پایه گذاری کرداما این کشور کوچک برغم سابقه طولانی دموکراتیک بارها دچار افت و خیز سیاسی شده ولی هر بار بکمک مهندسی سیاسی و بهره مندی صحیح از قدرت قانونگذاری مشکلات را از سرزمین خویش دور نموده. آخرین بار جمعی از نظامیان به سال 1980 م تلاش کردند که با تغییر مختصری در قانون اساسی دیکتاتوری نظامی را نهادینه کنند . سندی به همه پرسی گذاشته شد که بموجب آن دولت موظف بود فعالیت احزاب را تا میزان محدودی برقرار کند و به مخالفان بصورتی نظارت شده اجازه فعالیت بدهد ولی نتیجه همه پرسی منفی بود و فعالیت آزادانه احزاب مجددا احیا گردید.

کشور نمونه، کودتای طویل،کودتای خوب، دیکتاتوری بدون نقض حقوق بشر ، و اروگوئه خوشبخت از جمله اصطلاحات سیاسی است که در تاریخ هیچ کشور دیگری درجهان بجز اروگوئه نمیتوان همتائی برای آن پیدا کرد.

اثر زیر بخشی از  شعر خانم خوانا ایبار بورو شاعر اوروگوئه ایست که ازجمله زیباترین شاهکارهای شعر جهان محسوب گشته است:

 

                              وعده گاه     cita

از جمله پوششها ، تنها روپوش سیاهی برتن دارم.

با رنگ پریده و نگاه پر شوق آمده ام.

در دیدگانم برق ستاره سحری میدرخشد.

میبینی: اصلا آرایش نکرده ام . هیچ زر و زیوری همراه ندارم.

یک روبان رنگین، یک بوته گل کوکب نیز با خود نیاورده ام.

حتی آن دو گوهر قیمتی را که بر کفشهای راحتی خود داشتم

نیز برداشته ام.

امشب بی زر و گوهر ، بی گل و گیاه بنزد تو آمده ام تا چون گل زنبق

نو شکفته ای تر و تازه باشم.

 


نقد و نظر () | ۱۳۸٥/۱/۱٥ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته