مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
بذر انديشه آزادی ۳۴۶

مردم جهان چگونه سالار شدند

 

مردم آرژانتین برای رسیدن به دموکراسی

تاریخ سخت و پر رنجی داشته اند هر چند

جمعیت 5/34 ملیونی آن از در آمد سرانه

و رفاه اجتماعی نسبتا خوبی برخوردارند.

پس از استقلال آرژانتین ازاسپانیا1816م

این کشور صحنه جنگهای داخلی  شد.

از هفتاد سال قبل شکوفائی برنامه

موفقیت آمیز رشد سرمایه داری بود که

با استقرار دولتی ملی شکل گرفت که

از اصول آزادیخواهانه قانون اساسی  و

حکومت مبتنی بر نمایندگی جانبداری

میکرد البته این حکومت نیز با روشهای

الیگارشی (حاکمیت اقلیت و نخبگان)

اداره میشد. از سال 1939م نخبگان

محافظه کار تدریجا از قدرت سیاسی

بیرون رانده شدند و گامهای جدیدی

بسوی توسعه دموکراسی و توزیع

دوباره ثروت برداشته شد و تا زمانیکه

اقتصاد همچنان رونق داشت، برای

نخبگان محافظه کار نیز پذیرفتنی بود

بحران اقتصادی 1929 همراه با دگر-

گونیهای عمده در ساختار طبقاتی

از جمله مهاجرت عظیم از روستا به

مناطق شهری صحنه را برای کودتای

نظامیان به رهبری پرون آماده کرد .

رهبری پرون و توسل جوئیهایش بمردم

ستمدیده شهری و روستائی در انتخابات

آزادی که در سال 1946 بر گذار شد او

را بر مسند ریاست جمهوری نشاند.

سیاستهای پوپولیستی و مشی

اقتصادی نوکینزی پرون در ارتقای رشد

اقتصادی بسود کارگران شهری و

طبقات متوسط و صنایعی که کالاها

را بجای وارد کردن ، در داخل تولید

میکردند موفقیت آمیز بود. بحث و

گفتمان توده ای پرون در باره عدالت

اجتماعی "انسانی کردن سرمایه"

توام با ملی گرائی کم کم رنگ باخت

و کودتای نظامی 1955 که مورد حمایت

طبقات مسلط و بخشهائی از طبقه

متوسط بود پرون را روانه زندان ساخت.

آرژانتین معاصر در فرایند تحکیم

شکل آزادیخواهانه و رقابتی حکومت

دموکراتیک بخوبی پیشرفت کرده

است هر چند طی پنجاه سال از

1930-1980بیست و شش کودتای

موفق نظامی بخود دیده و شانزده

تن از ژنرالهای ارتش جزء بیست و

چهار رئیس جمهور آن کشور بوده اند

ولی امروز خطر باز گشت اقتدار

گرائی بشدت کاهش یافته است.

امروز اقتدار گرایان، نیروهای مسلح،

نیمه دموکراتها ، چپگرایان، جناح

راست و کارگران همگی گرایش خود

بقدرت را تابع مقررات عادلانه و

رقابتهای سالم انتخاباتی کرده اند.

 


نقد و نظر () | ۱۳۸٤/۱٠/۱٥ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته