مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
قلمم با نوک سر کوفته اش می آيد!

نظم گمگشته مطلوب كجاست ؟

سعي آزاده مصلوب كجاست ؟

دو هزار از پس آن سال گذشت ،

مهر عيسي «ع» به جهان باز نگشت ،

آخرين پرتو سياره ما سوي افول

ذهن خلاقه ما كرده عدول

همه جا خون و خرابي است بجا

همه جا جنگ و تباهي است بجا

همه جا بردن اموال بجا

همه جا خوردن انفال[1] بجا

همه جا زور بجا ، گور بجا

همه جا نغمه ناجور ، بجا

متحير به جهان مي نگرم

مضطرب از دل و جان مي نگرم

بوي آزادگي از ، سوخته اش مي آيد

از عدالت ، رخ افروخته اش مي آيد

شعر من ، با دهن دوخته اش مي آيد

قلمم ، با نوك سركوفته اش مي آيد.



[1] اشاره به سوره انفال آيه 1 “ اي رسول چون امت از حكم  انفال بپرسند جواب ده كه انفال مخصوص خدا و رسول است.

 


نقد و نظر () | ۱۳۸۳/٩/۱٧ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته