مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
آئينه تاريخ

 

 

  از حسنك وزير تا داريوش فروهر

 

  بــــــه تـــــاريخ بنگر كه آئينه است                      كــــتاب ار نباشد به هر سينه است

  اگـــر غزنوي بر “حسن“[1] جور كرد                  مـــلك شه[2] دسيسه وگر شور كرد

  و خــــــواجه نظامش[3] به تبعيد كرد                سيـــــــه روزگارش شب عيد كرد

  اگــــــر ايــــــلخانان جويني[4] كشند                 و يا مــــــجد يزدي[5] به آتش كشند

  اگـر شه صفي[6] را اشارت بس است               كـه ســردار ايران[7] بدون كس است

  قــــجر ديگ جوشاند و در ان قوام[8]                   نـــــــياورد بـــــــا خانمانش دوام

  و قــــــائـم مقــــام آن وزير عظام                       كــــــه با مكر ظـالم بشد او به دام

  امـــــــير فـــراهــان[9] فراوان ستم                   كـــــــــشيد و نـياورد از سينه دم

  مـــــصدق به تبـعيد و زندان رسيد                     مــــــكذب به تـحسين رندان رسيد

  ولـــــــيكن سـرانجام و فرجام كار                       بــــخوان و بـدان و به ذهنت سپار

  كـــــــه تاريـخ آئينه است اي عزيز                      بــــــــــه نـزد بزرگان و اهل تميز

  نـــه از خون “سـامي“ گذر مي كند                   نـــه از “داريـوش“ او حذر مي كند

  كــــنون نوبت ايـن دو پروانه است                       كــه آتـش به جانشان دليرانه است

  “فروهر“ دلــــــيرانه در خاك رفت                       ز“پــــــروانه “ آتش به افلاك رفت

  كـــــــه گــــــردآفريد زمانه تويي                       همـــــــان مرغ آتش به خانه تويي

  بـــه مردان تو غيرت عطا كرده اي                     زنـــــــان را حميت به پا كرده اي

  “زنـــــــــانشان چنين اند ايرانيان “                     تفـــــو بـــــراجــــــانب ُُُ  انيرانيان

  تـــــو “آرش“ پدر را كمانگير دان                       “پرستو“ به مادر تو ققنوس خوان

 

 

                                                                              هرمز مميزی

[1] حسنك وزير

[2] ملكشاه سلجوقي

[3] خواجه نظام الدين طوسي

[4] خواجه شمس الدين جويني

[5] مجد الملك يزدي

[6] شاه صفي صفوي

[7] امامقلي خان فاتح هرمز از چنگال پرتغاليها و فرمانرواي فارس كه فرزندانش به اشاره شاه صفي نابود شدند

[8] حاج ابراهيم اعتماد الدوله

[9] ميرزا تقي خان امير كبير


نقد و نظر () | ۱۳۸٢/۸/٢۱ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته