مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
در حاشيه محكمه گالیله

 

 

 گالیله

 

دو سه شاگرد

كه در مكتب گاليله،

محصل بودند ،

و در ارسال پيامش به جهان نيز

موثر بودند ،

پشت ديوار كليسا

كه در آن روز خمود ،

حكم يك جايگهي بهر تماشاچی بود ،

با غم و غصه به دور خودشان جمع شدند

جمله اعضاء تن و چشم و دهان،

سمع شدند ،

مدعي گشت يكي از دو سه شاگرد دلير :

كه در اين شعبده بازي چنين زشت و حقير ،

هرگز استاد نگردد تسليم ،

نكند بيم ،

نه ترميم ، سخن را به سياقي

كه خوش آيند خطا پيشه دژخيم شود !

دومي گفت : كه استاد هم احساس كند ،

جاي هر ضربه كه بر پيش و پس آماس كند ،

باورم نيست كه او جان ببرد ،

مگر انديشه خود را،  ز دل و جان ببرد!

شرط بستند ميان شب و روز ،

دود برخاست : كليسا پيروز !!

دود درد دل استاد نبود ،

پرچم ظلم و تبهكاري آن مدعيان بود ،

كه سود ،

از نهانكاري و ناداني مردان و زنان مي بردند

يكي از آن دو سه شاگرد دلير ،

گفت : افسوس كه در شهر نداريم امير ،

دومي گفت : كه افسوس برآن جامعه اي ،

كه به اميد امير است ، به ژرفاي دل و جان و ضمير !

 

                                                                    هرمز ممیزی

                                                            بيستم فروردين 1372    

                                                                                

 

 


نقد و نظر () | ۱۳۸٢/۸/٥ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته