مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
روستا محور توسعه

 

عمده ترين مشكل روستاهاي ايران ، كشاورزي به قصد امرار معاش است .كشاورزان بصورت خانوادگي بر روي زمينهاي كوچك وبه نيت امرار معاش خانواده از نيروي كار و بازوي اعضا خودكه با استفاده از ابزارها وشيوه هاي ابتدائي بهره ميجويند و از محظوراتي چون آيش زمين ،خشكسالي،آفات،تغييرات ناگهاني درجه حرارت و نبود پس انداز و بيمه نيز رنج ميبرند و در نتيجه نيروي تازه نفس و جوان روستا بدون هيچ برنامه مشخص و يا داشتن مهارت فقط براي رهائي از فقر و استيصال دست به مهاجرت ميزنند و در شهرها نيز جز كارگري ساده يا گدائي و احيانا دزدي قادر به كارو فعاليت موثر ديگري نيستند.در نتيجه شهرها نيز كه خود مشكلات به مراتب فراوانتر و پيچيده تري دارند ،ازاين پديده مهاجرت ناخواسته نيز دچار رنج بيشتري ميشوند و توسعه تمامي كشور با مخاطره روبرو است . به نظر نگارنده براي رفع اين مشكل چاره اي جزاولويت بخشيدن به  توسعه روستا وجود ندارد.  ايران در منطقه خشكي از جهان قرار گرفته و كمبود آب مانع اصلي توسعه در بخش كشاورزي ميباشد .مناطق شمال ، شمال غربي و غرب كشور كه معمولا از نزولات اسماني كافي بر خوردارند متاسفانه به لحاظ محدوديت عرصه هاي دشتي از لحاظ توسعه اراضي زير كشت ،كاملا در مضيقه اند بنابر اين تنها راه باقي مانده استفاده هر چه بيشتر از اراضي خشك و كويري استكه نزديك به 90%اراضي كشور را تشكيل ميدهد وخوشبختانه امروز به اثبات رسيده كه با استفاده از مهندسي ژنتيك انواع گياهان قابليت آنرا پيدا ميكنند تا در دشتها و كويرهاي خشك نيز پرورش يابند كه در اينصورت انشا،الله كشور داراي منابع عظيمي از غذاي كافي و ارزان خواهد شد . در جهان امروز بذور تغيير يافته نظير ذرت ولوبياي سوياي توليد شده به روش مهندسي ژنتيك پيشرفت فراواني كرده و از آنزيمهاي اصلاح شده ژنتيكي، هم اكنون در محصولاتي نظيرپنير ،ماست و خمير مايه استفاده فراواني ميبرند وجوامع بطور كلي و به شكل فزاينده اي حامي مهندسي ژنتيك ميشوندو بسياري از دانشمندان و رهبران مذهبي جهان مشوق آزمايشات ژنتيكي شده اند .خوشبختانه طي 40 سال گذشته در حدود دو مليون هكتاراز اراضي باير كشور زير كشت گياهاني نظير تاغ و گز رفته تا از سركشي كوير جلوگيري بعمل آيد و كارشناسان معتقدند موثرترين راه حل دراز مدت براي مقابله با بيابان زائي نه فقط معكوس كردن روند تخريب زمين بلكه بهره گيري از تمام پتانسيلهاي نهفته در مناطق بياباني است .

تا زمانيكه سيستم كشاورزي (كشاورز محوري)با بازده كاري پائين ، به سيستم كشاورزي ، با باز ده كاري بالا تبديل نشود ،مليونها نفر از جوانان فقير روستائي ،دائما با شرايط زندگي ناپايدارتري مواچه خواهند شد . ولي با آغاز كشاورزي صنعتي تجاري كه معمولا با سيستم كشت نهالستان و يا توليد محصولات زراعي و پرورش حيوانات بطور همزمان آغاز ميشود ميتوان به توليد كشاورزي انبوه دست پيدا كرد . ارتقا ء توسعه روستائي علاوه بر تسريع در ميزان رشد محصولات كشاورزي و دامداري و تنوع بخشيدن به آن به افزايش تقاضاي محلي كشاورزان به كالاهاي خاص نظير تراكتورها،ماشين ها و ابزارهاي مدرن بستگي دارد . همگام با پيشرفت توسعه كشاورزي از طريق تغييرات تكنولوژيك بتدريج از نياز به نيروي كار روستائي كاسته شده و اين نيرو بسمت بخش شهري صنعتي اقتصاد حركت ميكند و ناگفته پيداست كه اين حركت با هجوم خيل فقرا و گرسنگان روستا بسوي شهرها كاملا متفاوت و دگر گونه است .

 

                            كارشناس ارشد مديريت هرمز مميزي

-------------------------------------------------------------------------------

علاقمندان به کسب اطلاع بيشتر درموضوع فوق می توانند به مقاله محققانه خانم زهرا علی اکبری با عنوان «دفن کشاورزی در زمين های قطعه قطعه » مندرج در روزنامه ياس نو شماره ۱۸۰ مراجعه فرمايند.

 

 


نقد و نظر () | ۱۳۸٢/٧/٢٢ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته