مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
از دانشكده معقول و منقول ، تا دانشگاه علوم حديث

قبل از انقلاب در دانشگاه تهران ،دانشكده اي داشتيم بنام دانشكده (معقول و منقول) كه بهر حال همچنانكه از نامش پيداست لا اقل پنجاه در صد تفكر عقلائي را مي پذيرفت وضمن تدريس بعنوان يكي از پايه هاي چهار گانه دين به آن بها ميداد، با وجود اين دانشجويان ساير دانشكده ها بشوخي اسمش را گذاشته بودند دانشكده (شنگول و منگول) ولي اخيرا برخي از علما همان پنجاه در صدعقلانيت را هم زائد تشخيص داده و (دانشگاه علوم حديث) را باز گشائي كردند تا ضمن افزايش كميت و ارتقاء سطح دانشكده به دانشگاه حتي المقدور به كاهش كيفيت و خرد مزاحم كمك كنند .
در قرن اول هجري شخصي از اشعب ميپرسد چرا ديگر به ذكر حديث نبوي نمي پردازي؟ اشعب به روال مرسوم كه احاديث را از قول سلسله راوياني پشت اندر پشت نقل ميكنند به سخن ميايد كه : من از نافع شنيدم كه او از ابن عمر شنيده بود كه رسول الله فرمود ؛دوخصلت است كه هر كه داشته باشد از ياران بر گزيده خداوند است ؛ طرف صحبت كه ميبيند اين حديث واقعا خوبيست با اشتياق ميپرسد ، آن دو خصلت كدامست؟ اشعب ميگويد : اولي را نافع فراموش كرده بود ، دومي را من بخاطر نمي آورم .


نقد و نظر () | ۱۳۸٢/٦/٩ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته