مقالات سياسي و اجتماعي
صفحه نخست   ::   آرشيو  ::   تماس با من   
 
فردوسی و مصدق

فردوسی و مصدق

بــــــــــــنــــام خداوند جان و خرد

کــــــز ایــــن برتر اندیشه بر نگذرد

مـــــــــــــصدق سرشته زنیکی ز مهر              در این خانه در خفته آن نیک چهر

                                         “خــــــــرد دارد و فرو شرم و نژاد

                                         بـــــــود راد و پیروز و از داد شاد“

وطنــــــــخواهی او چو فردوسی است                         حــــــکیمانه ، آزاد و انسانی است

                                        “نــــــــگر تا نـــیازی به بیداد دست

                                        نــــــــــــگردانی ایـــوان آباد پست “

تـــــــــــعصب ندارد نه نفرت نه جهل               بـــــجز اینکه خواهد زنا اهل ، اهل

                                        “ بــــــه کردار بد هیچ مگشای جنگ

                                        بــــــــراندیش از دوده و نام و ننگ“

ز افـــــــــــراط و ویـــرانگری کاسته              ز دیــــــوان لاهه چو حق خواسته

                                        “تـــــرا با جـــهان آفرین است جنگ

                                        که از چه سیـــاه و سفید است رنگ“

کـــــــــه نفرت ز ضحاک و افراسیاب               ز بــــــــــیداد آنان شود باز تاب

                                        بــــــــــــنه کینه و دورباش از هوا

                                        مــــــــــــــبادا هوا بر تو فرمانروا ”

مــــــــصدق به اشرف که پتیاره بود                           چـــــو رفتار رستم به سودابه بود

                                        “ زپــــرده به گیسوی بیرون کشید

                                        ز تــخـــت بزرگیش در خون کشید“

مــــــــــصدق ستیزی ز نابخردیست                 چـــه نامم من آنرا اگر جهل نیست

                                        “ دریــغ است ایران که ویران شود

                                        کـــــــــــنام پلنگان و شیران شود “

کـــــــــــمانگیر آرش که در تیر شد                             همــــان “فاطمی“ بود و زنجیر شد

                                       “چـــــــــنان شاه بر گاه هرگز مباد

                                       نــــــه آنکس که گیرد از او نیز یاد“

غـــــــــــزالی که نوروز تحریم کرد                             بــــــه شهنامه تازید و پاشید گرد

 

                                      “زیـــــــان کسان از پی سود خویش

                                      بـــــــــجوئید و دین اندر آورد پیش“

مــــــــگر نام فردوسی از یـاد برد                              و یــــــــا ارج او را ز دلها سترد؟

                                     “بــــــــه هـر کار با هر کسی داد کن

                                      ز یــــــــــــزدان نیکی دهش یاد کن “

جـــــفا دیـــــد فردوسی از غزنوی                              مــــــصدق به زندان شد از پهلوی

                                     “کــــــسی کــو گذشت از ره مردمی

                                 زدیـــــوان شـــمر مشمر از مردمی “

که فـرزند این آب و خاک این دواند                             مــــــــــبادا که فرزند آری به بند

                                    “ســــخن چین و بی دانش و چاره گر

                                     نـــــباید کـــــــه یــــابند پیشت گذر“

مـــــصدق که بر دل حکومت نمود                               چـو فردوسی از دل حقیقت سرود

                                  “ جـــــهان یــــادگار است و ما رفتنی

                                      بــــــــــــــه گیتی نماند مگر مردمی “

کـــه اسطوره اند این دو مرد دلیر                              بـه عزت در اوج و به دشمن اسیر

                                     “ شــــــــکاریم یکسر همه پیش مرگ

                                      ســـــــــــر زیر تاج و سر زیر ترگ“

مــزار دو اسطوره در خـــانه شد                               بـــــــه تمثیل این خانه ویرانه شد

                                    “ که روزی فراز است و روزی نشیب

                                     گــــــــهی شــــاد دارد گهی با نهیب “

ولــــــیکن ســرانجام نامی شدند                                 بــــــه عزت در عالم تمامی شدند

 

                                                                         هرمز ممیزی


نقد و نظر () | ۱۳٩۳/٦/٢٥ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته

مشروعیت

مشروعیت ، مقبولیت / Lawful /legitimacy

 

 

در تئوری حکومت های مدرن، طبقات حاکم میکوشند تا برای قدرت خود مبنائی اخلاقی و قانونی عرضه کنند که مورد قبول و شناسائی عموم مردم باشد زیرا این طبقات متوجه شده اند که صرفا بر اساس تصاحب عملی قدرت نمیتوانند قدرت خویش را توجیه کنند بلکه نیازمند مشروعیت یا مقبولیت متواتر مردمی آنهم در فاصله هر چهار یا پنج سال یکبار میباشند .

تا پایان قرون وسطی در اروپا و متاسفانه اخیرا بعضی از فقها در ایران مشروعیت دولتها را بر اساس سلسله طولی که از خداوند مایه میگیرد قلمداد کرده اند و نظریه غیر علمی و غیر شرعی ( کشف) را در برابر اصل اسلامی و قرآنی ( بیعت )قرار داده اند که هم در آیه دهم از سوره مبارکه فتح آمده و هم در سنت و فرهنگ اسلامی و به ویژه در مذهب شیعه از جایگاه والائی برخوردار است بطوریکه حضرت پیامبر پس از فتح مکه با مردان و زنان نیز بیعت نمود ولی این تنها بیعت پیامبر نیست بلکه ایشان در جریان بیعت النساء از دوازده تن اهالی مکه که به مدینه آمده بودند بیعت گرفتند که دختران را نکشند و در بیعت حدیبیه مسلمانان پذیرفتند که در سال ششم هجری بدون بجا آوردن حج به مدینه برگردند و سال دیگر به مکه آیند . در موارد بسیار دیگری نظیر بیعت الحرب ،بیعت الرضوان ،بیعت الشجره ، بیعت عام ، بیعت عشیره و بیعت عقبه به کسب رای و نظر مردم اعم از موافق و مخالف بهاء میدادند اینک با یاد آوری اصل 111 قانون اساسی به عنوان تنها راه خروج از وضعیت بحرانی اضافه میکنم  از چهار خلیفه ای که در صدر اسلام پس از پیامبر زمامدار مسلمین بودند ، فقط یکی با اقبال عمومی بر کرسی خلافت نشست آنهم امام علی ع خلیفه چهارم بود از سه نفر دیگر ، یکیشان با یک شورای پنج نفره انتخاب شد و بعد بقیه مردم با او بیعت نمودند و اینگونه نبود که همگان او را انتخاب کنند . خلیفه دوم توسط خلیفه اول منصوب شد و انتخاباتی در کار نبود . خلیفه سوم توسط یک شورای شش نفره ( منصوب خلیفه دوم) برگزیده شد و باز انتخاباتی در کار نبود .


نقد و نظر () | ۱۳٩۳/٦/٢٤ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته

رکود و تورم

رکود و تورم

 

به گفته کینز"برای واژگون کردن بنیاد یک جامعه هیچ راهی زیرکانه

 

 تر و مطمئن تر از ایجاد فساد در پول آن جامعه نیست ، این کار

 

 تمام نیروهای پنهانی حاصل از قوانین اقتصادی را چنان در راه

 

تخریب جامعه بکار میگیرد که در هر یک ملیون از مردم آن جامعه

 

حتی یک نفر هم قادر به تشخیص علت آن تخریب نیست ."

 

اقتصاد ایران همزمان با دو بیماری رکود و تورم دست و پنجه نرم میکند،

 

وجود همزمان این دو بیماری شرایط بسیار دشواری را پدید آورده که

 

اصطلاحا " رکود تورمی" نامیده میشود و درمان ساده ای ندارد زیرا این دو

 

با یکدیگر رابطه ای معکوس دارند ، با کاهش تورم بر میزان رکود افزوده

 

میشود و با کاهش رکود نرخ تورم بالا میرود.البته انظباط مالی دولت و

 

 کاهش هزینه های جاری و مهمتر از همه نحوه استفاده از دلارهای نفتی به

 

گونه ایکه باعث افزایش نقدینگی نشود میتواند تا حدودی موثر باشد .


نقد و نظر () | ۱۳٩۳/٦/۱۱ - هرمز ممیزی |لينک به نوشته